افتد و ايمن از عذاب آخرت « 1 » * 83 - بگرفتشان بانگ عذاب اندر وقت بامداد « 2 » * 84 - هيچ سود و منفعت نكردشان از عذاب خداى آنچه مىكردند * 85 - و نيافريدستيم ما آسمانها و زمين را [ و ] آنچه اندر ميان هر دو است مگر بدرستى و راستى ، حقّا كه رستخيز آمدنى است ، اندر گذار اندر گذاشتنى نيكو « 3 » * 86 - كه خداى تو است آفريدگار همه خلق و دانا به كار خلق * 87 - حقّا كه ، بداديم ما ترا يعنى سورهء الحمد هفت آيت از مثانى است و قرآن بزرگ و شريف - بامر و نهى وعد [ و ] وعيد و ناسخ و منسوخ و حلال و حرام - « 4 » * 88 - نگر بنتاوى دو چشم ترا « 5 » بدان خواستها و برخوردارى كه بدادستيم بدان گونه گونه مردمان از فرمرد ( ؟ ) و قريظه و نضير ، و اندوه مدار بر هلاك شدن ايشان ، و رحيم دل باش و فروتن مر مؤمنان را « 6 » * 89 - و بگو - يا محمّد - كه : من بيم كننده‌اىام پيدا *

--> ( 1 ) - خانها ايمنان . ( خ . نا ) - خانهاى بىبيم . ( صو ) ( 2 ) - بامدادان . ( خ ) ( 3 ) - بگذار بگذاشتنى نيكو . ( خ . صو ) - عفو كن عفو كردن نيكو . ( نا ) ( 4 ) - كه بداديم ترا هفت از هشت و قرآن بزرگوار . ( خ ) - . . . هفت از آن كه اندر وى ستايش است ، و نبى بزرگ . ( صو ) - . . هفت آيت يعنى فاتحة الكتاب از دوگان ، و قرآن بزرگوار . ( نا ) ( 5 ) - مكش دو چشم خويش . ( نا ) - مكش چشمهاى ترا . ( خ ) - فراز مكن دو چشم خويش ، يعنى منگر . ( صو ) ( 6 ) - بران جفتانى را زيشان و تيمار مخور برايشان و فرود آر دو بازوى ترا مؤمنان را . ( خ ) - . . . جفت جفت ، گونه گونه ازيشان و مه باش اندوهگين ازيشان ، و فرود آر برو بازوى خويش گرويدگان را ، يعنى تواضع كن . ( صو ) - . . . بدان جفتان ازيشان و مه تيمار دار بريشان و فرود كن بر خويش مؤمنانرا . ( نا )